APRENDER EN RED

“¿Qué está pasando?” artikuluarekin lotuta, atal honetan ere irakasleen formakuntzaren inguruan arituko gara, formakuntza sareen inguruan hain zuzen ere. Ideia interesgarria iruditu zaigu National Writing Project delakoak aurrera eramaten duena. Irakasleen eskola bezala ulertu dugu, beraz, baliabide egokia izan daiteke aurreko atalean planteatu dugun irakasleen etengabeko formakuntza horren beharra betetzeko.

Irakasleak ikasle paperean jartzea hasiera ona da hauek beren irakaskuntza prozesuan sortzen diren premiez, egin beharreko berrikuntzez, ... jabetu daitezen. Estrategia eta jarraibide berriak jasoko dituzte, baina hauek ondo barneratuak izan daitezen eskolako ikasleekin jorratu aurretik ikastaro hauetan praktikan jartzea da aproposena, modu honetan, beste irakasleen iritziak, aholkuak eta laguntza emango dira. Jasotako edo barneratutako ideia berri horiek hobetzea eta ikasleen ezaugarrietara egokitzea izango da helburua, guzti hau irakasleak elkarlenean jarriz.

Azken finean, irakasle talde batek elkarrekin lan eginez esperientzia berriak ikasten dituzte eta baita praktikan jartzen ere. Ikastaro aberasgarria izan daiteke irakasleak eguneratzeko eta motibatzeko.

¿QUÉ ESTÁ PASANDO?

Irakasleen formakuntzaz hitz egiterakoan, bi aspektu bereizi behar direla uste dugu. Alde batetik, irakaslea izatera iristeko beharrezkoa den prestakuntza egongo litzateke eta bestetik, behin irakasleak izatera iristen garen unetik aurrerakoa.

Oso interesgarria iruditu zaigu Finlandiako hezkuntza sistemarekin egiten den konparaketa, artikulu honen bitartez, gainetik bada ere, herrialde honek hezkuntza eta bere inguruko alorrei ematen zaien trataera ezagutu ahal izan dugu eta. Gure iritzia artikulu honetan irakurri dugunarekin soilik eraiki dezakegu, horregatik ez dugu gehiegi sakonduko. Hala ere, bat gatoz egileak honakoa esaten duenean: bertako unibertsitateetan irakaslearen formakuntza gutxi baloratua izaten da eta unibertsitate eskola hauetan lan egiten duten hezitzaileetako askok ez dute eskola edo ikasgela bateko egunerokotasuna bizi izan edo denbora luzea eman dute hauetatik urrun. Etorkizunean irakasle izango garenon heziketa oso garrantzitsua izango da gerora eskainiko dugun irakaskuntza horri begira.

Bestalde oso garrantzitsua iruditzen zaigu ere irakasleen etengabeko formakuntza, hau da, behin irakasle izatera iristean formakuntza prozesua ez da gelditzen, ogibidea utzi arte emango da. Gizartea etengabe aldatuz doa eta ondorioz irakasleak gizartearen berrikuntza horietara egokitu behar dira. Beren ikasleen interesak eta bizimoduak ezagutzen saiatu behar dira heziketa on bat eskaintzeko, gizakion bizitzaren lehenengo hamarkadetan zeresan handi duten irudiak baitira.

KEN ROBINSONEN BIDEOA

Bideoa ikusi ondoren, hauxe izango litzateke gure hausnarketa:

Eskola eta pertsonek dugun sormenaren trataerari buruz hitz egiten digu, gaur egungo hezkuntza sisteman sormenari ematen zaion garrantzia gutxiaren inguruan jakinean jartzen digu.

Bere ustetan, haurrak jaiotzen direnetik eraberritzeko ahalmena dute eta eskolan gaitasun hori xahutu egiten da. Modu honetan, haurrak beren sormen gaitasunetik aldentzen ditu hezkuntzak, sormenetik kanpo hezituz.

Hezkuntza sistema ia guztietan, artearekin hierarkia bat egoten da, badirudi balio duten gai bakarrek buruarekin zerikusia dutenak direla.

Era honetako hezkuntzarekin, benetan gustatzen zaizkigun gaietatik(artea, musika, dantza…)aldentzen gaituzte, gai hauen inguruan lanik ez dugula aurkituko pentsaraziz.

Hau guztiarekin azkenean,sormena, hezkuntza sisteman gutxiagotzen diren eta balio handia duten ideia originalak edukitzeko prozesua dela dio.

Sormenari buruzko hausnarketa honekin guztiz ados gaude taldekideok. Eskolan musika edo plastika ikasgaiak beti izan dira, matematika edo historia baino gai xeheagoak edo garrantzia gutxiago zutenak, baina ez bakarrik eskolaren aldetik, guk ere honela ikusten genituen.

Beraz, bideoa ikusi ondoren Ken Robinsonek gauza askotan pentsatzera eraman gaitu eta berak bezalaxe, gu ere beste hezkuntza baten alde egongo ginateke. Hezkuntza bat, non irakasgai guztiek pisu berdina izango luketen.

IKASGAIAREN INGURUAN

Ikasgai honen inguruan, taldekide guztien iritzia oso antzekoa izan da. Plastika ikasgaitzat edukiko genuela jakin genuenean, denek gogotsu hartu genuen, motibatuak sentitu ginen. Eskolan, plastika arloan batzuk besteak baino trebeagoak izan arren, denek gustuko genuen gai zen.

Plastika beti eskulanekin besterik ez dugu erlazionatu, horregatik dena ordenagailu eta internet bidez lan egin behar genuenean jakin genuenean desengainu txiki bat izan genuen. Gainera teknologia berriekin ez gara nahi izango genukeen bezain ondo konpontzen, oraindik ere. Bestalde, ikasgai honi esker, teknologia berritzaile hauekin harremanetan jartzeko aukera ezin hobea izan daiteke.

Ikasgaiarekin hasi besterik ez gara egin, eta nahiz eta eskulanekin lan egiteko aukera handiagoa edukitzea gustatuko litzaigukeen, ziur aski modu honetan ere, gauza asko ikasiko ditugu eta plastika lantzeko era ezberdinak ikusi ahal izango ditugu. Seguru baietz!